เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ดินแดนตะวันตก เขาพระสุเมรุ
จุ่นถีมองพลังห้วงดาราโกลาหลไหลย้อนเข้าสู่เทือกเขาแสนภูผา ในดวงตาอดเผยความอิจฉาไม่ได้
“ดินแดนตะวันตกก็แร้นแค้นนัก หากค่ายกลดาราสวรรค์รอบฟ้านี้ตั้งอยู่เหนือดินแดนตะวันตกได้ก็ดี”
ค่ายกลดาราสวรรค์รอบฟ้ากับค่ายกลเทพอำมหิตทั่วฟ้าทั้งสิบสอง คือสองค่ายกลที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรพกาล แม้แต่อริยะก็ยังทำไม่เป็น
ในดวงตาทั้งสองของจุ่นถีเผยประกายแหลมคมอีกครั้ง “ลู่ยาผู้นี้ถึงกับทำค่ายกลดาราสวรรค์รอบฟ้าเป็น ช่างเป็นคนมีความสามารถจริง ๆ ข้ายิ่งรู้สึกว่าลู่ยามีวาสนากับดินแดนตะวันตกของข้า”
หากกล่าวถึงยามราชสำนักสวรรค์รุ่งเรืองเต็มที่ ตี้จวิ้นและไท่อีต่างอยู่พร้อม ผู้แข็งแกร่งเผ่าปีศาจมากมาย จุ่นถียังไม่กล้าคิดการกับลู่ยา
แต่บัดนี้ อีกาทองที่ตกอับยังไม่เท่าไก่