กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บาดแผลของลู่ยาและพลังธรรมระดับกึ่งอริยะตัดซากหนึ่งฟื้นฟูกลับมาอย่างสมบูรณ์แล้ว
ลู่ยาร่ายวิชาอีกาทองแปลงสายรุ้ง กลายเป็นลำแสงเคลื่อนบินสู่สมรภูมิอูปีศาจ
ณ สมรภูมิอูปีศาจ
ศพทับถมสูงราวภูเขา ทุกหนแห่งมีแขนขาดและเลือดสด
ผู้แข็งแกร่งเผ่าปีศาจและผู้แข็งแกร่งเผ่าอูล้วนร่วงหล่นดับสูญ
ณ สมรภูมิอูปีศาจ ปริภูมิเกิดการสั่นสะเทือนครั้งหนึ่ง อริยะหนี่ว์วาลงมือฉุดกระชากวิญญาณเศษซากที่หลงเหลือหลังฝูซีระเบิดตนเองไปโดยพลการ
ยามนี้ ห้าอริยะที่เฝ้าดูอยู่ต่างก็ลงมือ ฉีกปริภูมิ ปล่อยพลังมหาอริยะ แย่งชิงสมบัติ!
ตงหวงไท่อีร่วงหล่นดับสูญ ระฆังตงหวงจึงกลายเป็นของไร้เจ้าของ!
ระฆังตงหวง คือระฆังโกลาหล สมบัติล้ำแต่กำเนิด เสียงระฆังกึกก้องเร้าใจ