กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 488 คนที่อบอุ่น
พอหลัวกวนจิ้งถามแบบนี้ ใบหน้าของหานหย่าจือชะงักไปก่อน จากนั้นก็หัวเราะคิกคักพลางพูดว่า “ที่ไหนกันล่ะ ฉันไปบ้านเดิม เจอพี่น้องกับหลานชายของฉัน ใจมันรู้สึกใกล้ชิดก็เลยกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่”
หลัวกวนจิ้งจ้องมองดวงตาของตัวเองตลอด หานหย่าจือก็รู้ว่านางมองออกว่าตัวเองร้องไห้มาก่อนหน้านี้ ไม่คิดเลยว่าตัวเองตั้งใจไปกินข้าวข้างนอกก่อนกลับมา แต่ความบวมแดงบนใบหน้าก็ยังชัดขนาดนั้น? งั้นตอนที่คุยกับหมอดูคนนั้นเมื่อกี้ ตาของตัวเองคงบวมเป็นลูกวอลนัทไปแล้วสินะ?
โชคดีที่สายตาหมอดูไม่ดี ไม่อย่างนั้นเขาคงนึกว่าตัวเองเป็นคนสติไม่ดีแน่