กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 437 ไมตรีเจ้าถิ่น
เมื่อคืนได้ยินคำพูดของจางเฉิงฮวา เซียวเจียงก็กลุ้มใจจนนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน เช้าวันถัดมา ทั้งคนก็ดูไม่มีเรี่ยวแรงเอาเสียเลย ถ้าไม่ใช่เพราะท้องร้องโครกครากด้วยความหิว คงจะซ่อนตัวอยู่ในโรงแรมนอนทั้งวันทั้งคืนเป็นแน่
โรงแรมที่เขาเข้าพักมีขนาดไม่เล็ก ราคาก็ไม่ถูกเลย เป็นโรงแรมเดียวกับที่จางเฉิงฮวาและหลัวกวนจิ้งเข้าพักตอนไปเมืองหลวงครั้งก่อน
ออกมาจากโรงแรมไม่ไกลนักมีร้านอาหารเช้าที่ค่อนข้างสะอาดเป็นระเบียบอยู่ร้านหนึ่ง เซียวเจียงลากร่างกายที่เหนื่อยล้าเดินเข้าไป