กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 416 ช่างบังเอิญเสียจริง
สองคนขับรถกลับไปที่เรือนหอ ตลอดทางหลัวกวนจิ้งรู้สึกแปลกใจกับปฏิกิริยาของเฉินเยี่ยนจือ
"ทำไมฉันรู้สึกว่าตอนที่แม่พูดจาเหมือนอึกอักๆ นะ" หลัวกวนจิ้งคิดไม่ออกจริงๆ จึงปรึกษาจางเฉิงฮวา
"เธอคงกลัวว่าเธอจะคิดมากมั้ง" จางเฉิงฮวาควบคุมพวงมาลัยอย่างชำนาญ หันมองหลัวกวนจิ้งที่กำลังตั้งใจเรียนข้างๆ แล้วอดยิ้มอย่างอ่อนโยนไม่ได้
"ฉันคิดมาก?" หลัวกวนจิ้งกะพริบตาอย่างไม่เข้าใจ
"ใช้สมองอันเฉียบแหลมของเธอคิดสิ ว่าทำไม?" จางเฉิงฮวาเม้มปากยิ้ม ราวกับทั้งฟ้าและดินพลันหมองหม่นลงในพริบตา