กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 359 เก็บไว้เถอะ
ในดวงตาขาวดำที่แยกชัดของหลัวกวนจิ้งซ่อนอารมณ์ที่ปั่นป่วนไว้ ริมฝีปากสีแดงถูกฟันขาวกัดเบา ๆ มือเล็กที่ถือตะเกียบวางอยู่บนโต๊ะ ดูตั้งใจมาก “เฉิงฮวา ตอนที่เธอไม่อยู่บ้านเมื่อกี้ ฉันคิดอยู่คนเดียวตั้งนาน ฉันมีคำถามหนึ่งข้ออยากถามเธอ เธอตอบตามจริงได้ไหม”
จางเฉิงฮวาถูกความจริงจังที่จู่โจมมาโดยไม่ทันตั้งตัวของเธอทำเอาตกใจ สบตากันทั้งสี่ตา ในใจรู้สึกเสียว ๆ เธอรู้เรื่องอะไรเข้าแล้วหรือเปล่า
“ได้” ลูกกระเดือกเลื่อนขึ้นลง กลืนข้าวในปากลงไปแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นมองตรงเข้าไปในดวงตาของเธอ รอคอยคำถามที่ดูจริงจังนี้