กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 315 รอไม่ไหวแล้วหรือ
หลัวกวนจิ้งมองออกไปนอกประตู อากาศมืดครึ้มเล็กน้อย ดูท่าทางสถานการณ์เปลี่ยนขั้วแล้วจริง ๆ “งั้นเอาแบบนี้นะ ฉันไม่พูดมากแล้ว ของพวกนี้รวมกันให้เธอหนึ่งร้อยหยวน ถ้าได้ก็ช่วยใส่ถุงให้ฉันหน่อย ฉันเห็นข้างนอกฟ้าเปลี่ยนแล้ว ฉันก็รีบกลับบ้านเหมือนกัน”
“เอ่อ...” เถ้าแก่กับภรรยาหันมาปรึกษากันเสียงเบาสักพัก สุดท้ายทั้งสองคนก็ทำหน้ายุ่งยากหันไปใส่ของทีละอย่างลงถุง
“เอาเถอะ เห็นน้องสาวเป็นคนตรงไปตรงมาแบบนี้ ถึงขายขาดทุนก็ต้องทำ” ภรรยาเถ้าแก่ขยับมือว่องไวแลดูเป็นมืออาชีพมาหลายปี “ถ้าเห็นว่าขาดอะไรก็แวะมาได้นะ”