กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 280 เขาหัวเราะ
คนงานในโรงงานส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนธรรมดาสามัญ สิ่งที่พวกเขาสนใจก็คือค่าล่วงเวลาห้าสิบหยวน ดังนั้นคนที่เข้าเวรกะกลางคืนจึงมีไม่น้อย บวกกับคนที่ร้านเบเกอรีอีกสองสามคน ก็เพียงพอที่จะเริ่มทำงานได้แล้ว
เพียงแต่หลังจากโรงงานเริ่มทำงานกะกลางคืน เสียงเครื่องจักรที่อึกทึกครึกโครมและเสียงพูดคุยของคนงานก็รบกวนการพักผ่อนของเจ้าของบ้าน หานหย่าจือ และตัวเธอเอง
อย่างไรก็ตาม ปลาและหมีต่างก็ไม่อาจได้ทั้งสองอย่าง มีได้ก็ต้องมีเสีย ตอนนอนหลัวกวนจิ้งยังอุตส่าห์เอาสำลีอุดหูทั้งสองข้างเป็นพิเศษ