กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 145 หนึ่งร้อยล้าน
“ไม่น่าเชื่อเลยนะ คุณสร้างโรงงานอาหารที่ดังขนาดนี้ได้ด้วย? แล้วขนมเส้นรสเผ็ดนั่นมาจากมือคุณเองงั้นเหรอ?” ชายสวมแว่นกันแดดกวาดตามองเด็กสาวคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า
ตอนที่เจอเธอที่เมืองหลวงของมณฑลครั้งก่อน เธอยังดูเหมือนสาวบ้านนอกอยู่เลย ไม่คิดว่าหลายเดือนผ่านไป รสนิยมของเด็กคนนี้จะก้าวหน้าขึ้นได้ขนาดนี้? เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ช่างเหมาะเจาะ เสื้อยืดสีขาวขับผิวแก้มขาวผ่องของเธอให้ดูขาวเนียนน่ามอง งดงามจนน่าพิศวง
กางเกงยีนส์เจ็ดส่วนสีอ่อนเว้นระยะจากข้อเท้าอยู่พอสมควร ทำให้ข้อเท้าที่โผล่ออกมาดูขาวเนียนเย้ายวนยิ่งขึ้น ใต้เท้าสวมรองเท้าหนังหัวเหลี่ยมสีชมพูอ่อน เนื้อนุ่ม