0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 แนะนำตัวอีกครั้ง

สองคนพูดกันคนละคำสองคนละคำก็เดินมาถึงทางแยกเข้าหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นทิวทัศน์สองข้างทางที่คุ้นเคย หลัวกวนจิ้งจึงเอ่ยขึ้นว่า “ส่งถึงแค่นี้พอค่ะ ที่เหลือฉันเดินเอง”

“ตลอดเส้นทางนี้ มีแต่ช่วงนี้แหละที่อันตรายที่สุด”

จางเฉิงฮวาชำเลืองมองไปข้างหน้า สองข้างทางล้วนเป็นต้นข้าวโพดสูงชะลูด สี่ด้านไม่มีทางออก บนถนนมองไม่เห็นใครสักคน ไม่รู้จริงๆ ว่าหลัวกวนจิ้งเดินออกมาจากตรงนี้ได้ยังไง

“ค่ะ” หลัวกวนจิ้งเบะปาก จริงๆ ในใจก็หวั่นๆ ช่วงถนนนี้ขนลุกจริงๆ