0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 ช่างมีวาสนาต่อกันเสียจริง

มองตามสายตาของหลัวกวนจิ้งไป ถุงบนรถสามล้อถีบนั้นว่างเปล่าแล้ว

ฉลาดอย่างเฉิงเว่ยหรง ย่อมรู้ดีว่าแอปเปิลลูกนี้หลัวกวนจิ้งยอมยกให้เขาอย่างไม่เต็มใจแค่ไหน เขาเชิดมุมปากหัวเราะอย่างเบิกบาน รับแอปเปิลมาพลิกดูอย่างพินิจ เอาเถอะ ก็นับเป็นของขวัญชิ้นแรกที่หลัวกวนจิ้งให้เขาก็แล้วกัน

“สองวันก่อนเจอคุณ คุณบอกว่าจะติดตั้งอุปกรณ์ประหยัดแรงให้โม่หิน เป็นยังไงบ้าง? ศึกษาออกมาได้หรือยัง?”