เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 วันคืนยาวนาน เวลาสั้น (จบบริบูรณ์)
เฉินเจียวพูดไปก็ร้องไห้ออกมา
เจี่ยนนั่วปลอบเธอ แต่ในใจก็คิดถึงหลายเรื่อง
เธอเองก็เกิดในชนบท แม้จะจำเรื่องราวสมัยเด็กได้ไม่ค่อยชัดแล้ว แต่ทุกครั้งที่กลับชนบทก็ยังได้ยินเรื่องซุบซิบนินทามากมายในหมู่บ้าน อย่างเช่นบ้านไหนไม่ยอมให้ลูกสาวเรียนหนังสือ เอาแต่ส่งลูกชายเรียน เจี่ยนนั่วคิดว่านี่คือความโง่เขลาและไม่รู้เท่าทัน ยุคนี้เป็นยุคไหนแล้ว แต่ความคิดกลับยังล้าหลังถึงเพียงนี้
เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ของญาติ ๆ ที่บ้านเกิด เจี่ยนนั่วก็พลอยรู้สึกไม่สบายใจไปด้วย
คนบางคนมักคิดว่าตัวเองถูกเสมอ
ระหว่างทางกลับ เฉินเจียวได้ระบายอารมณ์ออกมาเกือบหมดแล้ว อารมณ์จึงดีขึ้นมาก พอกลับไปถึงก็สงบลงแล้ว
เด็กสาวทั้งสี่นั่งอยู่บนเตียงของโจวเสี่ยวเยวี่ย กินของว่างพลางดูละครโทรทัศน์ ชีวิตช่างสบายใจเสียจริง
หลังเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ เมืองเจียงเฉิงก็อบอุ่นขึ้นเรื่อย ๆ และเจี่ยนนั่วก็ได้ต้อนรับวันเกิดอายุครบ 19 ปีของตัวเอง ในวันนี้ซืออวี่เฉินจงใจหาเวลามาอยู่เป็นเพื่อนนั่วนั่ว
แต่วันนี้นั่วนั่วมีเรียนตั้งแต่เช้าจรดบ่ายต่อถึงค่ำ กลางวันซืออวี่เฉินไปทำงาน พอตกเย็นเขาจึงตามนั่วนั่วไปเรียนด้วยเสียเลย