กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ความห่วงใยจากพี่รอง
“เธอคือแสงตะวันอันเจิดจ้า และยังเป็นดวงอาทิตย์ร้อนแรงที่ส่องสว่างทั่วท้องฟ้าของฉัน ลงชื่อจากพี่รองที่รักของเธอ”
โจวเสี่ยวเยวี่ยพูดอย่างเสียดายเล็กน้อยว่า “ฉันนึกว่าเป็นคนมาจีบเจี่ยนนั่วเสียอีก ไม่คิดเลยว่าจะเป็นพี่รอง พี่รองของเจี่ยนนั่วคนนี้น่าสนใจกว่าพี่สามของเธออีกนะ”
ซ่งอิ่งซินพูดต่อว่า “ทำเหมือนคำสารภาพรักเลย เจี่ยนนั่ว พี่รองของเธอคงไม่ใช่เด็กเรียนบ๊วยหรอกนะ?”
เฉินเจียวพูดต่อว่า “ฉันว่าดูมีความรู้มากเลย พี่รองของเธอน่าจะเรียนศิลปะ”
เจี่ยนนั่วดีดนิ้วดังเป๊าะ โอบไหล่เฉินเจียว แล้วส่งจูบให้เธอจากระยะไกลก่อนพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “อาเจียวของเรานี่เข้าใจจริง ๆ พี่รองของฉันทำงานที่เกี่ยวข้องกับศิลปะอยู่จริง ๆ เขาทำงานด้านการถ่ายภาพ”