เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ชีวิตมหาวิทยาลัยเริ่มต้น
เจี่ยนนั่วไม่พูดก็ยังดีอยู่หรอก แต่พอเธอพูดขึ้นมา ซ่งอิ่งซินกลับร้องไห้เสียงดังยิ่งกว่าเดิม
“ฉันรู้ว่าตัวเองเป็นแค่ตัวตลก พวกเธออยากหัวเราะก็หัวเราะไปเถอะ ฮือ ๆ…”
ซ่งอิ่งซินร้องไห้โดยไม่สนภาพลักษณ์แม้แต่น้อย น้ำมูกน้ำตาไหลพรากจนเจี่ยนนั่ว เฉินเจียว และโจวเสี่ยวเยวี่ยได้แต่มองจนตะลึง
“เธอเป็นอะไรไป?” เฉินเจียวเอ่ยถาม
ร้องไห้จนเป็นถึงขนาดนี้ ต้องถูกทำให้ได้รับความไม่เป็นธรรมอย่างหนักแน่
พวกเธอสามคนไม่ได้รังแกซ่งอิ่งซิน ถ้าอย่างนั้นแรงกดดันนี้ก็มาจากครอบครัวหรือ?
เจี่ยนนั่วกับโจวเสี่ยวเยวี่ยเองก็ดูออกว่าซ่งอิ่งซินไม่ได้แกล้งทำ ตอนนี้จึงพากันเอ่ยถาม
“เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เจี่ยนนั่วทำท่าจะเดินเข้าไปหา
โจวเสี่ยวเยวี่ยก็ถามว่า “เธอไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”