กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 ช่วงรับปริญญา ฤดูแห่งการจากลา
“แน่นอนสิ อย่าลืมนะ งานอดิเรกหลายอย่างของฉันก็มีขึ้นเพราะเธอ”
ใคร ๆ ก็พูดกันว่าผู้หญิงยิ่งโตก็ยิ่งสวย ตอนนี้เจี่ยนนั่วยิ่งโตยิ่งดูดี เวลายิ้มก็ราวกับนางฟ้าลงมาจากสวรรค์ จนซืออวี่เฉินไม่กล้าสบตาเธอนานเกินไป
แค่สบตากัน ความรู้สึกหัวใจเต้นเร็วขึ้นฉับพลันก็ราวกับใจสั่น ทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ออก
“แค่ก ๆ ๆ …” จู่ ๆ ซืออวี่เฉินก็สำลักน้ำลายตัวเอง
เมื่อเห็นดังนั้น เจี่ยนนั่วก็ยื่นมือไปลูบหลังให้ซืออวี่เฉิน
“พี่อวี่เฉินค่อย ๆ หน่อย”
ซืออวี่เฉินใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะหาย เขาไอจนหน้าแดงคอแดง
“ไม่…ไม่เป็นไร…”
พอสบตากันอีกครั้ง ซืออวี่เฉินก็รู้สึกแทบเอาชีวิตไม่รอด