กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 แต่ละช่วงวัยต่างมีความกังวลของตัวเอง
ลู่ติ้งหยางเพิ่งอ้าปากจะพูด ก็ถูกพ่นน้ำใส่หน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว แถมดูเหมือนจะมีน้ำเข้าปากไปไม่น้อย
“ฉัน…”
คำหยาบที่เหลือ ลู่ติ้งหยางไม่ได้สบถออกมา เพราะเขามองเห็นเจี่ยนนั่ว
ต่อหน้าน้องสาว ต้องรักษาภาพลักษณ์หน่อย
“ซืออวี่เฉิน นายเป็นบ้าอะไร!” ลู่ติ้งหยางรู้สึกขยะแขยงเหมือนเผลอกินแมลงวันเข้าไป
อุตส่าห์ตั้งใจมาชวนซืออวี่เฉินเล่นบาส ตอนนี้ยังจะเล่นบ้าอะไรได้อีก
ไสหัวไป!
“ขอโทษ ฉันไม่เห็น” ซืออวี่เฉินเองก็รู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย
แต่เขาทนไม่ไหวจริง ๆ สาเหตุหลักเป็นเพราะคำพูดของลู่ติ้งเหิงชวนให้คนตกตะลึงเกินไป ถึงลู่ติ้งเหิงจะมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ไม่น้อย แต่เด็กตัวแค่นี้พูดอะไรแบบนั้น ใครได้ยินก็อดคิดมากไม่ได้