กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 ถ้าคนเราอายุยืนตลอดไปได้ก็ดี
เธอเหลือบมองเจี่ยนเวยโดยไม่รู้ตัว เกรงว่าเจี่ยนเวยจะเข้าใจผิดอะไรขึ้นมา เพราะความคิดของผู้หญิงนั้นละเอียดอ่อนมาก
ลู่ติ้งเฉิงเองก็ตระหนักได้ว่าการกระทำของตัวเองไม่เหมาะสม จึงรีบยื่นกระดาษทิชชูในมือให้ซืออวี่เนี่ยน ตอนส่งต่อกระดาษทิชชู นิ้วมือของทั้งคู่แตะกันเข้า ทั้งสองจึงเขินอายและขยับห่างออกจากกันเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นท่าทางระมัดระวังและใสซื่อของทั้งคู่ เจี่ยนเวยก็แทบจะแน่ใจในสิ่งที่ตัวเองคาดเดาแล้ว
เรื่องนี้ต้องบอกลุงใหญ่กับป้าสะใภ้ใหญ่สักหน่อย
หรือเธอควรเตือนเป็นนัย ๆ ดี?
แต่ลู่ติ้งเฉิงกลับเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน “อาสะใภ้สาม ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณหน่อย”