กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 มักมีคนใจแคบ
พี่ซืออวี่เฉินที่ถูกปาหิมะใส่ยิ้มอย่างเอ็นดูสุด ๆ
“นั่วนั่วอย่าซน”
หิมะร่วงผ่านคอเสื้อเข้าไปในเสื้อผ้า เย็นชะมัด
แต่เสี่ยวนั่วนั่วไม่สนใจ เธอใช้มือเล็ก ๆ ปิดปากซืออวี่เฉินแล้วขยี้ปากเขา
“พี่ชาย” เสี่ยวนั่วนั่วขยับเข้าไปใกล้มาก จนแทบจะจูบแก้มซืออวี่เฉินอยู่แล้ว
ลู่ติ้งเฉิงใจหายวาบ รีบเดินเข้าไปอุ้มเสี่ยวนั่วนั่วออกจากอ้อมแขนของซืออวี่เฉิน
“นั่วนั่วห้ามซน หนาวนะ ระวังมือจะถูกความเย็นทำร้าย”
ลู่ติ้งเฉิงคิดในใจว่า ผู้ชายของนั่วนั่วล้วนเป็นพวกเจ้าชู้ตัวพ่อจริง ๆ!
ลู่ติ้งเฉิงไม่อยากยอมรับจริง ๆ ว่าตอนคุยกับซืออวี่เนี่ยน เขาเคยคิดอยากจับมือเธอหลายครั้งแล้ว ถ้าอายุถึงเกณฑ์กว่านี้ เขาคงกล้ากว่านี้และคิดอะไรเกินเลยมากขึ้นแน่