กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ไปหาเพื่อนสนิท
ลู่อวี้เฉินเก็บรอยยิ้มแห่งความสุขบนใบหน้า ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเล็กน้อยว่า “นั่วนั่วของเราอายุยังไม่ถึง 5 ขวบก็คิดจะแต่งงานแล้ว ไม่กลัวพ่อกับแม่เสียใจหรือไง?”
ถ้าวันหนึ่งนั่วนั่วถึงวัยแต่งงาน เขาคงเสียใจจนร้องไห้แน่นอน
“ถ้าอย่างนั้นหนูก็แต่งพี่อวี่เฉินเข้าบ้านสิ”
เสี่ยวนั่วนั่วหัวเราะอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ เธอยังไม่เข้าใจความหมายของการแต่งงานเลย ส่วนเหตุผลที่จู่ ๆ คิดถึงเรื่องแต่งงานขึ้นมา ก็ไม่มีที่มาที่ไปโดยสิ้นเชิง
วิธีคิดของเด็กเล็กนั้น โดยทั่วไปแล้วผู้ใหญ่ไม่มีทางเข้าใจ
“แล้วพี่อวี่เฉินของหนูยอมไหม?”