กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 กลับบ้านเกิดด้วยกันฉลองปีใหม่
เจี่ยนเวยยิ้มแล้วพูดต่อ “ไม่เป็นแผลเป็นหรอก นั่วนั่วยังเด็ก ฟื้นตัวเร็ว อีกไม่กี่วันรอยแผลเป็นก็จางหายไปแล้ว”
ลู่อวี้เฉินถามอย่างไม่แน่ใจ “มันจะหายไปจริง ๆ เหรอ?”
เจี่ยนเวยพยักหน้า “อืม เมื่อก่อนเสี่ยวนั่วนั่วเคยล้มหัวฟาดจนหนังถลอกไปชิ้นหนึ่ง แต่หลังจากนั้นก็ไม่เหลือแผลเป็น วางใจเถอะ ไม่เป็นอะไรหรอก”
หัวใจของคนเป็นพ่อนั้นเปราะบางเหลือเกิน พอได้ยินว่าเมื่อก่อนเสี่ยวนั่วนั่วเคยล้มหัวได้รับบาดเจ็บ เขาก็รู้สึกเจ็บปวดใจ ทั้งยังโทษตัวเองอยู่ในใจที่ไม่ได้ไปตามหาเจี่ยนเวย หากเสี่ยวนั่วนั่วไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน ชาตินี้เขาคงไม่มีทางรู้เลยว่าตัวเองยังมีลูกสาวอยู่อีกคน