กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 เสี่ยวนั่วนั่วคิดว่าเนื้อ ๆ ตามตัวตัวเองเกินไปหน่อย
โชคดีที่ซืออวี่เฉินตาไวมือไว เขาคว้าตัวเสี่ยวนั่วนั่วเอาไว้ทัน ทำให้ร่างของเสี่ยวนั่วนั่วทับลงบนตัวเขาโดยตรง
“โอ๊ย!” เสี่ยวนั่วนั่วไม่ได้ล้ม แต่กลับตกใจจนร้องออกมา
ลู่ติ้งเฉิงซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าฉินซวงรีบประคองย่า แล้วถามอย่างเป็นห่วงว่า “ย่าไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
สีหน้าของฉินซวงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เด็ก ๆ จากตระกูลลู่ต่างพากันเข้ามาล้อมรอบ ลู่ติ้งหยางกับลู่ติ้งฮ่าวช่วยกันเข้ามาประคองย่า
ลู่ติ้งฮ่าวหันไปพูดกับลู่ติ้งเซวียนทันทีว่า “ติ้งเซวียน รีบไปตามคนมา”
ลู่ติ้งเซวียนขานรับว่า ‘โอ้’ แล้วก้าวขาวิ่งออกไปนอกห้องทันที
“พ่อแม่ รีบมานี่เร็ว รีบมา”