กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 พระเอกน้อยปรากฏตัว
ทันทีที่เสี่ยวนั่วนั่วพูดจบ เด็ก ๆ หลายคนก็หัวเราะลั่น
เจี่ยนเวยอับอายจนแทบอยากมุดแผ่นดินหนี
รอยยิ้มอย่างผู้ชนะของลู่อวี้เฉินยิ่งเด่นชัดขึ้น
ผู้ใหญ่คนอื่น ๆ ต่างพร้อมใจกันทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
ลู่ติ้งหยางเกาศีรษะ “ที่บ้านก็ไม่ได้เลี้ยงหมานี่”
ไม่น่าใช่แบบนั้นสิ
เมื่อวานอาสามเหมือนจะไม่ได้ออกจากคฤหาสน์ฉินซาน ถ้าถูกหมากัด ก็คงต้องเป็นหมาตัวใหญ่ของบ้านข้าง ๆ แน่
ลู่ติ้งหยางไม่ชอบหน้าตายด้านของเพื่อนบ้านมานานแล้ว ก็แค่เรียนเก่งไม่ใช่หรือไง ถึงได้วางท่าต่อหน้าเขาอยู่ได้ทั้งวัน คนแบบนี้เลี้ยงหมาไว้สักตัว หมาตัวนั้นก็คงน่าต่อยเหมือนเจ้านาย คราวนี้ได้โอกาสแล้ว เขาจะต้องจัดการหมาบ้าตัวนี้ให้สาสม