กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 กลับบ้านแล้ว
ใจของลู่อวี้เฉินอ่อนระทวยเป็นก้อน
ใจของเจี่ยนเวยก็ถูกบีบให้เจ็บเช่นกัน
เวลานี้มีรถคันหนึ่งจอดข้างพวกเขา ชายในชุดสูทเรียบร้อยคนหนึ่งลงจากรถ ชายคนนี้คือฉินเหนียน ผู้ช่วยของลู่อวี้เฉิน
“ประธานลู่” ฉินเหนียนเดินมาข้างลู่อวี้เฉิน เอ่ยอย่างนอบน้อม
มือที่ลู่อวี้เฉินอุ้มเจี่ยนนั่วกระชับขึ้นเล็กน้อย เอ่ยเสียงต่ำ “อืม”
ลู่อวี้เฉินขานรับผู้ช่วยหนึ่งคำ จากนั้นส่งเจี่ยนนั่วให้เจี่ยนเวย กำชับว่า “รอผมสักครู่”
เจี่ยนเวยรับเจี่ยนนั่วมาอุ้ม ไม่ขานตอบ
ลู่อวี้เฉินกับฉินเหนียนเดินไปอีกมุมหนึ่ง จึงถาม “เกิดอะไรขึ้น?”
ฉินเหนียนตอบ “ประธานลู่ มีคนสะกดรอยตามพวกคุณ”