เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 หน้าใหญ่พอหรือไม่
คนมีเรื่องมงคลจิตใจย่อมเบิกบาน
เฉินกวนโหลวยิ้มแย้มแจ่มใสติดต่อกันหลายวัน มุมปากที่ยกขึ้นหุบลงแทบไม่ลง
คนรอบข้างเอ่ยเย้าแหย่เขา "ชอบเด็กขนาดนั้น ก็มีลูกเองสักคนสิ"
"ข้ายังไม่รีบร้อน"
คนรอบข้างยากจะเข้าใจ เหตุใดเฉินกวนโหลวจึงไม่ใยดีที่จะมีสตรีสักคนคอยอุ่นเตียงในเรือน หรือว่าจะมีรสนิยมประหลาดอันใดก็ไม่รู้ ไม่สิ เจ้าหนุ่มนี่เข้าหอนางโลมสามวันดีสี่วันไข้ รสนิยมปกติดีทุกอย่าง ดูท่าทางแล้ว คงไม่ชอบบุปผาในเรือน ชอบแต่บุปผาริมทางเพียงอย่างเดียวกระมัง
จุ๊ๆ
รสนิยมเช่นนี้ก็แปลกพิกลพอตัวเหมือนกัน
ไม่ทันที่เขาจะได้ดีใจอยู่กี่วัน คุกหลวงก็ได้ต้อนรับคนคุ้นเคยเก่าแก่ผู้หนึ่ง นั่นคืออวี๋เจ้าอัน
อวี๋เจ้าอันถูกหามเข้ามาในคุกหลวง ยังคงอยู่ในเขตความรับผิดชอบของเฉินกวนโหลว และยังคงเป็นห้องขังที่คุ้นเคยห้องเดิม