เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 องค์รัชทายาทเสียสติไปแล้ว
บางบ้านยินดีบางบ้านโศกเศร้า
เฉินกวนซินบ่นระบายความในใจอยู่พักใหญ่ พอดื่มสุราเข้าไปหลายจอก ก็เริ่มหลับเป็นตายส่งเสียงกรนดังสนั่น คาดว่าต่อให้ฟ้าผ่าลงมาก็คงไม่ตื่น
เฉินกวนโหลวหยิบผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดขึ้นมา เช็ดถูดาบใหญ่ด้วยความระมัดระวัง
สหายเก่าเล่มนี้ติดตามเขามาเนิ่นนาน ดื่มเลือดผู้คนมานับไม่ถ้วน จนค่อยๆ สั่งสมจิตสังหารขึ้นมาจางๆ
จิตสังหารสิ่งนี้ มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ ทว่ากลับมีอยู่จริง
ท่ามกลางแสงเทียน เขาเพ่งพินิจคมดาบ สบตากันอย่างเงียบงัน คนและดาบหลอมรวมเป็นหนึ่ง ประสานสอดคล้องกันอย่างเป็นธรรมชาติ
บนกำแพงบ้านพลันมีเสียงเคลื่อนไหวดังขึ้น
เฉินกวนโหลวไม่ได้เดินออกไปดู เพียงเก็บดาบใหญ่ลงอย่างเงียบเชียบ ซ่อนเร้นคมเขี้ยวเอาไว้ เก็บงำกลิ่นอายทั้งหมด กลับกลายเป็นผู้คุมธรรมดาสามัญที่ไร้พิษสง และเป็นราษฎรผู้บริสุทธิ์คนหนึ่งอีกครั้ง