เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ยอมจำนน
เฉินกวนซินครั้นเห็นเฉินกวนโหลว ตามสัญชาตญาณก็คิดจะหลบเลี่ยงทันที
ครั้นเห็นว่าหลบไม่พ้น จึงทำได้เพียงแข็งใจเดินเข้ามา ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมา ดูทั้งร้อนตัวและเจ้าเล่ห์เพทุบาย เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมลักเล็กขโมยน้อยและเรื่องต่ำช้า
"กำลังคิดหาทางพูดจาปัดสวะให้พ้นตัวอยู่หรือ?"
"หัวหน้าเฉินเข้าใจผิดแล้ว จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร พอได้ยินว่าท่านกลับมา ข้าก็ดีใจจนแทบจะวิ่งมาหาไม่ทัน"
"ดีใจขนาดนี้ ไม่คิดจะเลี้ยงสุราข้าสักจอกหรือ"
"เอ่อ... ตอนนี้กำลังอยู่ในเวลางาน จะเหมาะสมหรือขอรับ?"
"ข้าบอกว่าเหมาะสมก็เหมาะสม ไปกันเถอะ ออกไปหาอะไรร้อนๆ กินข้างนอกกัน อากาศบ้าบออะไรก็ไม่รู้ หนาวจะตายอยู่แล้ว"
เวลาเพียงครึ่งเดือน เดินทางไปกลับระยะทางนับพันลี้ ข้ามภูเขาลุยป่าดง บุกน้ำลุยไฟเดินทางไกล จนขาปวดร้าวไปหมดแล้ว