เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 มูมมามไม่รู้จักละอาย
ตอนที่ 120 มูมมามไม่รู้จักละอาย
องครักษ์เสื้อแพรมาเบิกตัวนักโทษไปไต่สวน คนของคุกหลวงต่างไร้หนทางแก้ไข ทำได้เพียงเบิกตามองดูเทพเจ้าแห่งโชคลาภของตนเอง ถูกลากตัวออกไปราวกับสุนัขตัวหนึ่ง
ปวดใจนัก ช่างปวดใจเหลือเกิน นั่นใช่นักโทษธรรมดาเสียที่ไหน? นั่นคือเทพเจ้าแห่งโชคลาภชัดๆ! ปฏิบัติต่อเทพเจ้าแห่งโชคลาภอย่างอ่อนโยนหน่อยไม่ได้หรือไร?
เหล่าผู้คุมต่างยื่นมือออกไปสุดแขน แทบอยากจะพุ่งเข้าไปแย่งชิงเทพเจ้าแห่งโชคลาภกลับคืนมา ทว่าน่าเสียดายที่ไร้ซึ่งความสามารถ
"แยกย้าย แยกย้ายกันได้แล้ว ไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าทั้งหมด" พัศดีฟ่านเดือดดาลจนควันออกหู มองเห็นใครก็ขวางหูขวางตาไปหมด
เขาส่งสายตาให้เฉินกวนโหลว เฉินกวนโหลวเข้าใจความหมายในพริบตา รีบเดินตามหลังอีกฝ่ายเข้าไปในห้องทำงานทันที
"เฮ้อ......"