เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ชำระล้างความชั่วช้าด้วยโลหิต
"เป็นผู้น้อยที่บุ่มบ่ามเสียมารยาทแล้ว!" เฉินกวนโหลวรีบเอ่ยปากขออภัย พร้อมลดตัวนอบน้อมลงอย่างเต็มที่ "ขอความกรุณานายท่านผู้เฒ่าโปรดชี้แนะหนทางด้วยเถิดว่าพวกเราควรจะตามหาคนอย่างไร"
กล่าวจบ เฉินกวนโหลวก็ยื่นซองจดหมายฉบับหนึ่งส่งให้ ด้านในบรรจุตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงที่เขาเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้า ทั้งยังเป็นตั๋วเงินของร้านแลกเงินซื่อทงอีกด้วย
พูดถึงเรื่องนี้ก็ชวนให้หงุดหงิดใจนัก นอกจากจะถูกคนของร้านแลกเงินซื่อทงบีบบังคับแล้ว เขายังต้องจำใจใช้ตั๋วเงินของร้านแลกเงินซื่อทงต่อไปอีก เพราะในท้องตลาดผู้คนต่างให้การยอมรับแต่ตั๋วเงินของซื่อทง ตั๋วเงินของร้านแลกเงินอื่นไม่อาจใช้จ่ายได้คล่องตัวเท่าซื่อทง ความแตกต่างมิได้อยู่ที่ความน่าเชื่อถือ แต่อยู่ที่ความแพร่หลายในการหมุนเวียนและอัตราแลกเปลี่ยนที่ด้อยกว่ากันอยู่ช่วงหนึ่ง