เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 565 ยินดีด้วยที่รุ่นน้องฉู่หลีเรียนจบวันนี้
ลั่วเหวินเซิงเอ่ย “แม่...”
จ้าวเจียหมิ่นซึ่งเดิมกำลังยิ้มแย้มพูดคุยอยู่ เพียงได้ยินลั่วเหวินเซิงเรียก ‘แม่’ เบา ๆ รอยยิ้มที่มุมปากยังไม่ทันจาง ขอบตาก็ร้อนผ่าวและน้ำตาร่วงลงมาเสียก่อน
เธอกุมมือลั่วเหวินเซิงไว้แน่น น้ำเสียงที่เปล่งออกมาสั่นเครือเล็กน้อย “อื้ม เด็กดีของแม่!”
อุ้มท้องสิบเดือนแล้วผ่าตัดคลอดลูกออกมา ความเจ็บปวดเช่นนี้จ้าวเจียหมิ่นเคยผ่านมาถึงสองครั้ง
สมัยอยู่กับตระกูลหลี่ เธอถูกกลั่นแกล้งจนแทบมีชีวิตต่อไปไม่ไหว ที่หย่าได้อย่างราบรื่นก็เพราะหลี่หงเฉียงขู่ให้เธอออกจากบ้านโดยไม่ได้ทรัพย์สินติดตัวก่อน คิดว่าเธอคงไม่กล้าจากไป
ต่อมาเมื่อจ้าวเจียหมิ่นยอมรับเงื่อนไขทุกอย่างจริง ๆ คนตระกูลหลี่ก็ยังคิดว่าขอเพียงเด็กทั้งสองอยู่ในมือ จ้าวเจียหมิ่นย่อมไปไหนไม่ได้
หลี่หงเฉียงคิดว่าหลังหย่าเขาจะออกไปเสเพลข้างนอกได้ตามใจ ส่วนจ้าวเจียหมิ่นไม่มีแม้แต่สถานะภรรยาแล้ว ยิ่งไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับเขา
เพื่อลูก คนเป็นแม่อย่างเธอคงทำได้เพียงหย่าแต่ไม่ย้ายออกจากบ้าน ต้องคอยรับใช้เขาเยี่ยงวัวเยี่ยงควายต่อไป ไม่มีวันหนีพ้นภูเขาเบญจคีรีในอุ้งมือเขา
แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่าพอจ้าวเจียหมิ่นได้ใบหย่ามา เธอก็จากไปอย่างไม่ลังเล และไม่เคยหันกลับมาอีก