กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 515 นายชอบอะไรในตัวเขา?
ฉู่หลีเอ่ย “โง่หรือเปล่า หิมะก็ต้องละลายอยู่แล้ว จะเก็บมันไว้ทำไม?”
“ยังอยากเล่นอีกไหม? ฉันลงไปเอาหิมะสะอาด ๆ มาให้”
ลั่วเหวินเซิงตอบ “ไม่เอาแล้ว นายอย่าวิ่งออกไปข้างนอกบ่อยนัก เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน เป็นหวัดได้ง่าย ๆ”
พูดจบเขาก็มองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง แล้วจู่ ๆ หัวใจก็บีบเกร็งขึ้นมา
เพราะเพียงชั่วครู่เดียว ร่องรอยด้านล่างก็ถูกหิมะที่ตกหนักทับถมจนเลือนรางไปอย่างเห็นได้ชัด
ชื่อของพวกเขามองไม่ชัดแล้ว เหลือเพียงรอยรูปหัวใจกับลูกศรดอกนั้น
หิมะเป็นสิ่งที่เก็บเอาไว้ไม่ได้ ตัวอักษรที่เขียนบนหิมะก็เช่นกัน
แต่คนที่เขียนตัวอักษรบนพื้นหิมะให้เขา สามารถเป็นของเขาได้ตลอดไป
ลั่วเหวินเซิงเรียก “ฉู่หลี...”