กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 มันนิสัยสุนัขแบบนี้เลยเหรอ?
ลั่วเหวินเซิงสีหน้าเย็นชา “อย่าเที่ยวกัดคนมั่วซั่ว เรื่องนี้ไม่มีทางเกี่ยวกับฉู่หลี!”
แขนที่อุ้มหลินอวิ๋นฮุยอยู่ของสวี่รุ่ยหลินกระชับแน่นขึ้น “ลั่วเหวินเซิง ฉันไว้หน้านาย”
“ก่อนสิบโมงเช้าพรุ่งนี้ ถ้าเพื่อนคนนี้ของนายยังให้คำอธิบายฉันไม่ได้”
“ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ”
พูดจบเขาก็อุ้มหลินอวิ๋นฮุยเดินออกไป
ตัวฉู่หลีเองถูกข่มก็พอทน แต่เขาทนเห็นท่าทางหยิ่งยโสวางตัวเหนือกว่าของสวี่รุ่ยหลินต่อหน้าลั่วเหวินเซิงไม่ได้จริง ๆ
“หยุดก่อน!”
ทันทีที่ฉู่หลีส่งเสียง ฟู่หมิงเค่อกับหลิ่วเจ๋อซิงก็หันมามองเขาพร้อมกัน แววตาตกตะลึงอย่างไม่คิดปิดบัง
บางทีในสายตาพวกเขา ฉู่หลีในตอนนี้คงไม่รู้จักรักชีวิตตัวเองเลยสักนิด