กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 เผลอใจร้อนไปหน่อย
ฉู่หลีกลัวว่าลั่วเหวินเซิงจะนึกถึงอดีตที่ไม่มีความสุขมากเกินไป จึงไม่ได้ซักถามเรื่องส่วนตัวของเขาต่อ
ทั้งสองนอนโอบกอดกันเงียบ ๆ อยู่บนเตียง ไม่มีใครพูดอะไรอยู่นาน
จนกระทั่งเสียงนาฬิกาปลุกของฉู่หลีดังขึ้น
ห้าโมงแล้ว เขาต้องกลับไปทำงานที่สวนสนุก
เกือบลืมไปเลยว่าเขายังมีงานต้องไปทำ!
แต่ลั่วเหวินเซิงอยู่ในสภาพแบบนี้ จะไม่มีคนดูแลได้ยังไง!
ลั่วเหวินเซิงเห็นฉู่หลีกดโทรศัพท์ก็นึกว่ามีคนโทรเข้ามา “ทำไมไม่รับสายล่ะ?”
ฉู่หลีตอบ “นาฬิกาปลุกน่ะ เดิมทีคืนนี้ฉันต้องไปทำงานที่สวนสนุก”
ลั่วเหวินเซิงบอก “งั้นนายก็รีบไปเถอะ”