กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 470 เขาบอกว่าเขารักฉัน
ฉู่หลีฟุบอยู่ข้างเตียง มองลั่วเหวินเซิง “ฉันอยากต้มข้าวต้มให้นายกิน แต่ลืมเปิดฝาหม้อ”
ลั่วเหวินเซิงถาม “ห้องครัวฉันยังอยู่ดีไหม?”
ฉู่หลีตอบ “อืม ฉันทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว”
ลั่วเหวินเซิงเอ่ย “เด็กดี”
ฉู่หลีเอาแก้มถูไถฝ่ามือของลั่วเหวินเซิง “ลั่วเหวินเซิง นายไม่เกิดปราณชีวิตเหรอ?”
ลั่วเหวินเซิงส่ายหน้า “ไม่เกิดปราณชีวิต”
แต่ฉู่หลีกลับไม่ได้รู้สึกโล่งใจเลย กลับยิ่งรู้สึกอึดอัดในใจมากกว่าเดิม
เขายอมให้ลั่วเหวินเซิงตำหนิเรื่องโง่ ๆ ที่เขาทำ แล้วด่าเขาสักยกเสียยังดีกว่า
พอนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำลงไป เขาก็รู้สึกพูดออกมาได้ยาก แต่สุดท้ายก็จำต้องยอมรับความผิดของตัวเอง “เจ็บมากเลยใช่ไหม? ขอโทษนะ”