กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 468 อยู่บ้านคนรักของผม
ในที่สุดฉู่หลีก็หยุดลง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของลั่วเหวินเซิงที่หัวเตียง
สิบเอ็ดโมงสิบสามนาที
เมื่อคืนเขามาหาลั่วเหวินเซิงตอนตีสามกว่า ถ้าอย่างนั้นก็…แปดชั่วโมง?
ฉู่หลีหันไปมองหน้าต่าง ผ้าม่านในห้องของลั่วเหวินเซิงทั้งหนาทั้งหนัก เมื่อรูดปิดก็แนบสนิทจนแทบไม่มีช่องว่าง มีเพียงด้านบนสุดที่แสงลอดเข้ามาได้เล็กน้อย
แต่ไฟเซ็นเซอร์ในห้องสว่างอยู่ตลอดทั้งคืน จิตสำนึกของฉู่หลีจึงไม่ทันรับรู้เลยว่าฟ้าสว่างแล้ว
ลั่วเหวินเซิงดูราวกับเพิ่งถูกช้อนขึ้นมาจากน้ำทั้งตัว
พอฉู่หลีเปิดไฟดวงใหญ่ถึงได้เห็นว่าอีกฝ่ายหน้าซีดเผือด แถมยังกัดริมฝีปากตัวเองจนแตก