กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 457 เธออย่าทำแบบนี้
ฉู่หลีรู้สึกราวกับมีลมพายุพัดคำรามผ่านมาหอบเอาสมองของเขาปลิวหายไป
“นาย...อะไรกัน”
ลั่วเหวินเซิงถาม “หืม อะไรกัน”
ฉู่หลีกลืนน้ำลาย “เมื่อกี้ฉันอาจจะฟังผิด นายเรียกฉันว่าอะไรกัน”
ลั่วเหวินเซิงขยับไปข้างหูเขา แล้วเรียกซ้ำอีกครั้งอย่างชัดถ้อยชัดคำ “สามี”
ตรงไปตรงมาเป็นธรรมชาติ ทั้งยังเจือความทุ้มต่ำอยู่หลายส่วน ไม่มีความติดขัดหรือฝืนใจแม้แต่น้อย
ฉู่หลีราวกับผ่านพ้นการหมุนเวียนของสี่ฤดู ทั้งร้อนระอุหนาวเหน็บ น้ำขึ้นน้ำลง สุขเศร้าทับซ้อนในชั่วพริบตา แล้วเกิดการบรรลุฉับพลัน
“ลั่วเหวินเซิง ถ้าอย่างนั้นนายถือซะว่าเมื่อกี้ฉันผายลมออกมาได้ไหม”
ลั่วเหวินเซิงย่นจมูก ทำท่าเหมือนไม่สบายตัว