กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 248 ไว้กลับบ้านคืนนี้แล้วค่อยคุยกันได้ไหม?
คำพูดของลั่วเหวินเซิงทำให้ฉู่หลีแสบจมูกขึ้นมา
เขาจับมือลั่วเหวินเซิงขึ้นมาจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปาก
“ลั่วเหวินเซิง เรากินไปคุยไปกันเถอะ”
“นายชอบดอกไม้อะไรกันมากที่สุด?”
ลั่วเหวินเซิงตอบ “ดอกคาลลาลิลลี่สีขาวกับกุหลาบแดง ดอกอื่นก็ชอบมากเหมือนกัน แต่สองอย่างนี้ต้องเป็นอันดับหนึ่งร่วมกัน”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ ฉู่หลีทั้งดีใจและปวดใจ
เพราะนั่นหมายความว่าก่อนจะได้พบเขา ลั่วเหวินเซิงไม่มีดอกไม้ที่ชอบเลยด้วยซ้ำ
ฉู่หลีดีใจที่ตัวเองทำให้ลั่วเหวินเซิงรู้จักมีสิ่งที่ชอบและไม่ชอบ
ขณะเดียวกันก็เจ็บปวดที่สิ่งที่ลั่วเหวินเซิงชอบและเกลียดล้วนเกี่ยวข้องกับตัวเองทั้งหมด