กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 209 ฉันนอนคว่ำแบบนี้คุณคงไม่สะดวกหรอกมั้ง?
ลั่วเหวินเซิงยื่นมือไปผลักเบา ๆ ฉู่หลีจึงเอนหงายไปพิงพนักโซฟา
ลั่วเหวินเซิงมองใบหน้าของเขาจากมุมสูง
สีหน้านั้นแทบไม่แสดงอารมณ์ ทว่าความเจ็บปวดในดวงตากลับแทบจะเอ่อล้นออกมา
น้ำตายังคงไหลไม่หยุด
ลั่วเหวินเซิงใช้สองมือช่วยเช็ดให้ ก่อนก้มลงจูบเบา ๆ บนริมฝีปากที่ถูกกัดจนเป็นแผล
“ฉู่หลี ฉันไม่ชอบเห็นคุณบาดเจ็บจนเลือดออก”
ฉู่หลีเอ่ย “ขอโทษ”
ลั่วเหวินเซิงพูด “เพราะอย่างนั้นฉันถึงแทงคุณสักสองแผลไม่ได้”
“ถ้าคุณคิดว่าต้องถูกลงโทษถึงจะรู้สึกดีขึ้น”