กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 169 ทุกอย่างล้วนเป็นชะตากรรม
ลั่วเหวินเซิงก็ไม่รู้ว่าหลินอวิ๋นฮุยใช้แป้นพิมพ์แบบไหน ถึงได้พิมพ์เร็วขนาดนี้
“นายอย่าเพิ่งวู่วามสิ เอาไว้หลินอวิ๋นฮวนกลับไปแล้ว นายค่อยถามเขาดูไหม?”
หลินอวิ๋นฮุยตอบว่า “ไม่เอา ฉันจะนั่งรอความตายอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ จะให้หลินอวิ๋นฮวนเห็นฉันไม่ได้!”
โซ่ทองอ่อนกว่าสเตนเลสมาก
แต่เพราะมันค่อนข้างหนา หลินอวิ๋นฮุยจึงใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงกว่าจะทำให้ขาดได้
ทันทีที่ทำโซ่ขาดและกำลังจะกระโดดหนีออกทางหน้าต่าง เขาก็เห็นว่ามีคนขับรถของตัวเองออกไปจากวิลล่า
ตั้งแต่เล็กจนโต ข้าวของของหลินอวิ๋นฮุยมักจะไปอยู่ในมือหลินอวิ๋นฮวนเสมอ
โดยไม่จำเป็นต้องได้รับความยินยอมจากเขาเลยสักนิด
เขาเกลียดเรื่องแบบนี้ที่สุด