กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 147 วัยสิบแปดสิบเก้าก็เป็นแบบนี้
“ฉันเคยบอกว่าอยากเลี้ยงดูลั่วเหวินเซิงตั้งแต่อายุสิบหกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง”
“แต่ลั่วเหวินเซิงก่อนอายุสิบหกก็เป็นเด็กที่ดีที่สุดเหมือนกัน”
“เพราะฉะนั้น สิ่งที่เด็กบ้านอื่นมี เหวินเซิงที่รักก็ต้องมีด้วย”
……
สำหรับลั่วเหวินเซิงที่เพิ่งลืมตาดูโลกวันแรก ฉู่หลีอยากมอบหมอนใบเล็กนุ่มนิ่มให้เขาสักใบ
สำหรับลั่วเหวินเซิงวัยหนึ่งขวบ ฉู่หลีอยากมอบจี้กุญแจอายุยืนให้เขาสักชิ้น
สำหรับลั่วเหวินเซิงวัยสองขวบ ฉู่หลีอยากมอบสีเทียนหลากสีหนึ่งชุดกับสมุดวาดภาพเล่มเล็กให้เขา
สำหรับลั่วเหวินเซิงวัยสามขวบ ฉู่หลีอยากมอบกระเป๋านักเรียนใบเล็กลายมหาปราชญ์ซุนให้เขาสักใบ
……