กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 139 จับตาดูต่อไป
เขานั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าคนทั้งสี่ที่ลุกไม่ขึ้น “ฉันไม่ได้มีความแค้นกับพวกแก แล้วก็ไม่อยากทำให้มือตัวเองแปดเปื้อนโดยไม่มีเหตุผล”
“คนธรรมดาอย่างพวกแกไม่ควรย่างกรายเข้ามาในที่แบบนี้ตั้งแต่แรก”
“ทำไมถึงต้องหาเรื่องใส่ตัวด้วย?”
“พวกแกคิดว่าพวกหัวหน้าใหญ่ที่เป็นเจ้าหนี้จะไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของลั่วเหวินเซิงหรือไง?”
“บ้านอยู่ที่ไหน มีญาติพี่น้องคนไหนบ้าง ถูกสืบจนทะลุปรุโปร่งไปนานแล้ว”
“ขอแค่พวกแกอยู่บ้านเกิดอย่างสงบเสงี่ยม ก็ไม่มีใครคิดจะเป็นฝ่ายหาเรื่องคนธรรมดาอย่างพวกแกให้ตัวเองพลอยเปื้อนคาวไปด้วยหรอก”