กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 128 ทั้งที่เรามีความสุขกันได้ตั้งนานแล้ว
“แต่นายไม่ควรเป็นคนแบบนั้น”
“นายตรงไปตรงมา ร้อนแรง และไม่หวั่นเกรงสิ่งใด”
“ฉันทำอะไรกันลงไป ถึงทำให้นายไม่กล้าแม้แต่จะพูดว่าชอบออกมาอย่างนั้นเหรอ?”
น้ำตาของฉู่หลีไหลรินลงมาทันที
เขากอดดอกไม้ไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างยกขึ้นปิดหน้า
“อย่าพูดอีกเลย ลั่วเหวินเซิง ขอร้องละ อย่าพูดอีกเลย”
เขาค้อมตัวลงเล็กน้อย ราวกับมีภาระหนักอึ้งบางอย่างกดทับบ่า จนไม่อาจแบกรับไหว
เขาไม่กล้าย้อนคิดว่าตัวเองทำอะไรกันลงไปบ้าง
ในชาติก่อน เขาทำอะไรกันลงไปกับลั่วเหวินเซิงที่อ่อนโยนถึง