ตอนที่ 113 เป็นคนรักของลั่วเหวินเซิง

ตอนที่ 113 เป็นคนรักของลั่วเหวินเซิง

หลังได้ที่อยู่ของพ่อแม่เฉินฉีอันจากผู้ดูแล ฉู่หลีก็ไปเยี่ยมถึงบ้าน

ผู้สูงวัยสองคนที่ผมขาวโพลน แท้จริงแล้วอายุยังไม่ถึงหกสิบปีด้วยซ้ำ

ทั้งสองเปิดร้านเครื่องเขียนอยู่หน้าโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง

ร้านเล็ก ๆ ที่มีพื้นที่ไม่ถึงยี่สิบตารางเมตรแห่งนั้น เป็นแหล่งรายได้ทั้งหมดของพวกเขา

ตลอดหลายปีมานี้ พวกเขาอาศัยรายได้ส่วนนี้ดูแลจ้าวหลีที่อยู่ในสถานพักฟื้นมาโดยตลอด

ฉู่หลียืนอยู่หน้าประตู หาเหตุผลที่จะเดินเข้าไปไม่ได้

ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ ชีวิตของพวกเขาสงบลงไปนานแล้ว

บางทีพวกเขาอาจไม่ชอบใจที่เขาผลีผลามมารบกวน

แต่ครั้นหันหลังจะจากไป ขาทั้งสองกลับหนักอึ้งราวกับถูกกรอกด้วยตะกั่ว