กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 44 นี่ไม่ใช่ลิขิตสวรรค์หรอกหรือ?
“อ้อ ก็ไม่เชิงหรอก แค่คล้ายเพื่อนร่วมชั้นคนนั้นของผมมาก เขาเรียนที่โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งไหวโจว”
“บังเอิญจริง ผมก็เรียนโรงเรียนมัธยมแห่งที่หนึ่งเหมือนกัน จบมาเจ็ดแปดปีแล้ว”
อ้อ
ถ้าอย่างนั้นก็บังเอิญจริง ๆ
ฉู่หลีกำโทรศัพท์ของตัวเองแน่น
จ้องมองใบหน้าของโจวซวี่อย่างละเอียด
เหมือนคนในรูปถ่ายวันจบการศึกษาจริง ๆ
โดยเฉพาะเวลายิ้มสดใส
สิ่งที่ฉู่หลีคิดมาตลอดคือการช่วยขจัดอุปสรรคบนเส้นทางข้างหน้าของลั่วเหวินเซิง