กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 42 ฉู่หลีจะยอมรับได้เอง
เขาเอาแต่หลีกหนีปัญหาอยู่เสมอ
แต่ฉู่หลีก็เป็นคนยอมให้เขาทำเช่นนั้นเอง
ตอนที่ลั่วเหวินเซิงลุกขึ้น ฉู่หลียังคงคุกเข่าอยู่
ลั่วเหวินเซิงถึงกับไม่อาจเอ่ยปากบอกให้เขาลุกขึ้นได้
ยามนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าฉู่หลี เขากลับพูดอะไรไม่ออก
และไม่อาจแตะต้องตัวอีกฝ่ายเพื่อดึงให้ลุกขึ้นได้อีก
เขารู้สึกว่าหากตัวเองพูดออกไปสักคำ ขยับตัวสักนิด หรืออยู่ในห้องส่วนตัวนี้ต่ออีกสักวินาที
ทุกอย่างในตัวเขาก็จะพังทลายลง
และเขาจะจมดิ่งจนไม่มีวันหวนกลับ