ตอนที่ 21 ก็สมควรแล้ว

ตอนที่ 21 ก็สมควรแล้ว

เขาค้นหาเส้นทางเดินกลับมหาวิทยาลัยจากแผนที่ ระยะทางทั้งหมด 12.7 กิโลเมตร

ยามดึกสงัด เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีวิ่งไปตามถนนที่แทบไร้ผู้คน เดี๋ยวก็เบิกบาน เดี๋ยวก็ปราณชีวิตพลุ่งพล่านด้วยความขุ่นเคือง

บางช่วงก็กระโดดโลดเต้น ถึงขั้นกระโดดหมุนตัวกลางอากาศรอบหนึ่ง บางช่วงก็ต่อยลมแล้วตบแก้มตัวเองเบา ๆ สองที

พอโยนความโง่เง่าที่ตัวเองทำทิ้งไว้ข้างหลัง ในหัวของฉู่หลีก็มีแต่ปฏิกิริยาของลั่วเหวินเซิงเมื่อได้เห็นปากกาด้ามนั้นในวันพรุ่งนี้

หวังว่าอีกฝ่ายจะลองใช้มันสักหนก่อนเปลี่ยนปากกาเอง จะได้ดูว่าชอบหรือเปล่า

ใช้แค่ครั้งเดียวก็ยังดี

แค่นึกว่าลั่วเหวินเซิงจะใช้ปากกาที่เขาซื้อให้เซ็นชื่อตัวเอง ฉู่หลีก็ตื่นเต้นจนอยู่ไม่สุข