กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 19 อายุสิบแปดก็แพรวพราวขนาดนี้แล้วเหรอ？
จ้าวเฮ่อซูรีบรายงานงานจนเสร็จ ลั่วเหวินเซิงจึงบอกเขาว่าเลิกงานได้แล้ว
ภายในห้องทำงานเหลือเพียงลั่วเหวินเซิงคนเดียว
เขาจ้องดอกไม้ในแจกันสองชนิดที่มีสีต่างกัน ทั้งยังแยกกันชัดเจนไม่ปะปน
“อายุสิบแปดก็แพรวพราวขนาดนี้แล้วเหรอ?”
ลั่วเหวินเซิงไม่ได้เสียใจเพราะบทสนทนาเหล่านั้น
กลับรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ต่างหากที่เป็นเรื่องปกติ
การหยอกล้อปั่นหัว
การเล่นกับความรู้สึก
การหลอกลวง