ตอนที่ 11 ไม่เป็นไร ตบยุง

ตอนที่ 11 ไม่เป็นไร ตบยุง

เพราะผู้จัดการแซ่เฉินคนนั้นเอาแต่จ้องก้นของลั่วเหวินเซิง

ตอนยื่นถ้วยชา ยังจงใจยื่นใส่มือของลั่วเหวินเซิง แถมยังแตะเนื้อต้องตัวเขาอีก

หากไม่ใช่เพราะคำนึงถึงบริษัทของลั่วเหวินเซิง ฉู่หลีก็คงลงมือไปแล้ว

ช่วงนั้นเวลาฉู่หลีพูดกับลั่วเหวินเซิง น้ำเสียงมักประชดประชันอยู่เสมอ

เพราะไม่พอใจ เขารู้ทั้งรู้ว่าผู้จัดการเฉินคนนั้นคิดสกปรกอะไรอยู่ แต่ยังต้องรีบร้อนเข้าไปขอความร่วมมือ

แต่ต่อมาลั่วเหวินเซิงบอกว่าการร่วมมือไม่สำเร็จ และคงไม่ได้เจอกันอีก

ฉู่หลียังเหน็บแนมเขาว่ายอมให้คนฉวยโอกาสเอาเปรียบเปล่า ๆ

เขาไม่รู้เลยว่าลั่วเหวินเซิงกำลังเผชิญความลำบากแบบใด แบกรับแรงกดดันมากเพียงไหน และทั้งกายใจถูกทรมานอย่างไร