กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เดี๋ยวก่อน!”
สะใภ้รองหน้าเขียวคล้ำ รีบยกมือปิดปากเล็ก ๆ ของอันเถาที่กำลังจะอวด แล้วเตือนว่า “พูดเหลวไหลอะไร! อาสะใภ้รองเคยให้หนูทำงานตั้งแต่เมื่อไรกัน!”
นางไม่กล้าออกแรงมาก เด็กน้อยดิ้นอยู่ไม่กี่ที ก็หลุดจากอ้อมแขนของนางได้
เจ้าตัวอ้วนจ้ำม่ำยื่นนิ้วสั้นป้อมทั้ง 10 นิ้วออกมา แล้วเริ่มนับอย่างจริงจัง “เมื่อวานซืนของเมื่อวานซืนของเมื่อวานซืน… อาสะใภ้รองให้เถาเถาแบกฟืน”
สะใภ้รอง “……”
นางไม่กล้ามองสายตาตกตะลึงของพี่สะใภ้ รีบหันไปขอความช่วยเหลือจากแม่สามีของตน