กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ใบหน้าน้อย ๆ ของอันเถาเต็มไปด้วยความลังเล
เธออยากให้พี่ชายกินลูกอม แล้วก็อยากกินเองด้วย…
กู้ซีเหนียนไม่ต้องมองนานก็รู้ว่าแม่หนูอ้วนกำลังลังเล จึงอดขำไม่ได้อยู่ชั่วขณะ แต่สีหน้ากลับยังคงเรียบเฉย ไม่เผยความรู้สึกออกมา m.
“พี่ชาย”
เสียงเล็กนุ่มของอันเถาดังขึ้น “เถาเถากินลูกอมอีกเม็ดได้ไหม?”
กู้ซีเหนียนชะงักไป ก่อนจะก้มลงมองเธอ
แก้มกลมนุ่มนิ่มของแม่หนูอ้วนย่นเข้าหากันเล็กน้อย ดูท่าทางเสียดายอย่างยิ่ง ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเอ่ยขอเขาเสียงเบา “เถาเถากินแค่เม็ดเดียว ที่เหลือให้พี่ชายหมดเลย ดีไหม?”
ทั้งที่เสียดายแท้ ๆ แต่กลับยอมแบ่งลูกอมนมให้เขาทั้งหมด