ตอนที่ 24 ต้ายา

“พี่ชาย!”

เขาชะงักฝีเท้า รอเจ้าก้อนกลมตัวน้อยวิ่งมาหา

เป็นอย่างที่คิด อันเถาเสี่ยวถวนถวนวิ่งมาอย่างรวดเร็ว พอเข้าใกล้กู้ซีเหนียนก็ย่อตัวลงนิดหนึ่ง แล้วกอดขากู้ซีเหนียนไว้แน่น ดวงตาเป็นประกายมองเขา “พี่ชาย! พี่ชายใจดีที่สุดเลย!”

แววตาของกู้ซีเหนียนไหววูบ เขาหันหน้าหนีอย่างเก้อเขินเล็กน้อย “กลับบ้านกันเถอะ”

อันเถาแอบหวังให้กู้ซีเหนียนอุ้มตน แต่เห็นเขาไม่แม้แต่จะมองตน จึงได้แต่ก้มหน้าคอตกเดินกลับบ้าน

สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ก่อนที่เธอจะเดินกลับถึงตระกูลอัน กู้ซีเหนียนยืนมองเธออยู่ที่เดิมตลอด รอจนแน่ใจว่าเธอปลอดภัยดีแล้ว เขาจึงหันหลังเดินกลับบ้าน